background

Mijn verhalen

Lezen? Ik? Een boek? Ik? Nee, ik niet.

Hoe ik las? Woord 1, woord 2, woord 1, woord 2, woord 3, woord 1, woord 2, woord 3, woord 4, en-zo-voort. Geen dyslexie maar "regressief leesgedrag". Toen ik 30 jaar was, ontdekte ik mijn manier van lezen die: ik scande de gehele bladzijde en wist in grote lijnen wat er stond. Voldoende om in 1987 te slagen voor mijn HBO.

De tegenhanger van lezen is schrijven. Dat leerde ik ook. Aanvankelijk met een Tulip Computer en Wordstar. Punt-commando's, kent u ze nog? Ik ging schrijven zelfs leuk vinden: eindelijk een manier om dat hyperactieve brein uiting te laten geven aan m'n ideeƫn en gedachten. En maakte ik een fout , corrigeerde ik die fout ... ik hoefde niet meer te typex-en of een totale pagina over te typen. De volgende fase: beheersing van de grammatica; da's nog steeds een leerproces.

Op deze pagina een aantal van mijn pennevruchten.